9. ตลาดการแพทย์ทางไกล – ตอนที่ 83
- โดย ดร. วิทยา มานะวาณิชเจริญ
- 11 พฤษภาคม 2569
- Tweet
บทนำ
เกี่ยวกับการแพทย์ทางไกล (Telemedicine) การเข้าถึงความเท่าเทียม (Equality), คุณภาพ (Quality) และความคุ้มค่า (Cost effectiveness) เป็นปัญหาสำคัญที่ต้องเผชิญ (Confront) ในการดูแลสุขภาพ, การพัฒนาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (Information and communications technology: ICT), ที่ทันสมัย (Sophisticated)
ตัวอย่างเช่น คอมพิวเตอร์, อินเทอร์เน็ต, และโทรศัพท์มือถือ (Mobile phone) กำลังปฏิวัติ (Revolutionize) การดูแลรักษาผู้ป่วย โดยองค์การอนามัยโลก (World Health Organization: WHO) กำหนดการแพทย์ทางไกล เป็นการส่งมอบบริการ (Servicer delivery) ดูแลสุขภาพที่ผู้ป่วยและผู้ให้บริการ (Provider) โดยระยะทาง (Distance)
การแพทย์ทางไกล ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (ICT) เพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูลสำหรับการวินิจฉัย (Diagnosis) และรักษาโรค (Treatment) และการบาดเจ็บ (Injury) การแพทย์ทางไกล สามารถมีส่วนร่วม (Involvement) ในการบรรลุหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้า (Universal health coverage: UHC) ในประเทศต่างๆ
ผ่านการปรับปรุงการเข้าถึง (Access) บริการด้านสุขภาพที่มีคุณภาพและคุ้มค่าสำหรับผู้ป่วย โดยไม่ต้องคำนึงถึงสภาพแวดล้อม (Environment) ซึ่งมีคุณค่าอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ห่างไกล (Remote), กลุ่มเสี่ยง (Risk) และประชากรสูงอายุ (Elderly population)
การให้บริการทางการแพทย์ทางไกล คือ การให้บริการทางการแพทย์และสาธารณสุข (Medical services and public health) แก่ประชาชนผู้ขอรับบริการ (Service recipients) โดยบุคลากรทางการแพทย์ (Clinical staff) ผู้ประกอบวิชาชีพ (Professionals) ด้วยระบบบริการการแพทย์ทางไกล
โดยผ่านทางเทคโนโลยีและการสื่อสารแบบประชุมออนไลน์ (Video conference) เพื่ออำนวยความสะดวก (Facilitate) ในการเข้าถึงและทันเวลา (Timely) ในการให้บริการแก่ประชาชนเข้าถึงบริการในพื้นที่มีอุปสรรคทางภูมิศาสตร์ (Geographic barriers)เพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูล (Information exchange) ที่เป็นประโยชน์ (Advantages) ต่อการปรึกษา (Consultation)
ผ่านประวัติ (History), ผลการตรวจห้องปฏิบัติการ (Laboratory results), ผลการตรวจทางรังสีวิทยา (Radiological examinations), การวินิจฉัย (Diagnosis), การรักษา (Treatment), การพยาบาล (Nursing), การป้องกันโรค (Prevention), การส่งเสริมสุขภาพ (Health promotion) และการฟื้นฟูสภาพร่างกาย (Physical recovery)
โดยไม่มีข้อจ้ากัดเรื่องเวลา (Time) และสถานที่ (Location), ลดระยะเวลาลดการเดินทาง (Travel time) รวมถึงลดความเสี่ยงจากการสัมผัส (Contact) และลดความแออัด (Congestion) ในโรงพยาบาล ซึ่งในภาษาไทยจะเรียกว่า “โทรเวชกรรม” หรือระบบการแพทย์ทางไกล ซึ่งได้รับการแนะนำ (Recommended) และใช้ในหลายประเทศมานานหลายทศวรรษแล้ว ด้วยวิวัฒนาการอย่างรวดเร็ว (Rapid evolution) ของเทคโนโลยี
แหล่งข้อมูล –
